Siri Weirum

Siri Weirum werkte voor vele jaren als manager voor het Oslo Rode Kruis in Noorwegen. Toen ze met vervroegd pensioen ging, besloot ze om heel iets heel anders te doen en vertrok naar het buitenland. Na het lezen van een artikel in een Noorse krant over een internationale organisatie die op zoek naar was naar ‘senior’ burgers die wilden werken als vrijwilligers in ontwikkelingslanden, werd Siri erg opgewonden. Ze nam onmiddellijk contact op met de organisatie voor een positie in India. Zij vertrok uit Oslo voor haar eerste ‘opdracht’ aan het einde van september 2007,  om voor drie maanden te werken als vrijwilliger in een kinderdagverblijf / basisschool in het noorden van India.


 

Naar India

Siri genoot veel van haar verblijf in het noorden van India, het ervaren van de cultuur en de kans krijgen om nauw samen te werken met de lokale kinderen en hun families. In het weekend reisde de vrijwilligers vaak rond om de omgeving te verkennen en interessante plaatsen om te bezoeken. Het was tijdens een van die weekenden dat Siri in Dharamsala (de zetel van de Dalai Lama en de Tibetaanse regering-in-ballingschap) terecht kwam. Het was dit bezoek dat haar leven veranderde, omdat ze meteen wist dat dit een zeer speciale plek was voor haar … een plek die ze uiteindelijk thuis zou noemen.


Een toevallige ontmoeting

In december werd het kamp waar Siri verbleef als vrijwilliger gedwongen om eerder dan gepland te sluiten als gevolg van zwaar winterweer. Dit gaf haar de kans om terug te keren naar Dharamsala voor een kort bezoek voordat ze zou terug vliegen naar Europa voor de kerst. Op een van de laatste dagen van haar verblijf, terwijl ze kerstcadeautjes aan het kopen was in een lokale winkel, ontmoette ze de Tibetaanse lama Geshe Pema Dorjee. Pema Dorjee hielp haar met het vertalen van wat de winkelier zei. Dit was het eerste van de vele gesprekken van Pema en Siri.  Toen Pema Dorjee hoorde dat Siri Noors was, vertelde hij haar over zijn Zweedse vrienden en dat hij Zweden vele malen had bezocht om lezingen te geven. Omdat de Noorse en de Zweedse taal zeer vergelijkbaar zijn gaf Pema Dorjee Siri een boek van een Zweedse auteur  met het verhaal over Pema la’s kindertijd en zijn vroege jaren in Tibet voordat hij het ​​land ontvluchte met zijn familie. Hij gaf Siri ook zijn contactgegevens maar helaas verloor zij die.


 

Reizen naar Nepalmet Pema Dorjee

Na het Kerstfeest met haar familie in Europa te hebben gevierd, is Siri, in het nieuwe jaar, terug naar Dharamsala gegaan om lezingen bij te wonen van ZH de Dalai Lama. Zoals gebruikelijk bij de lezingen van de Dalai Lama, waren er duizenden mensen gekomen om hem te horen spreken. Je kan haar verbazing indenken toen zij onder de menigte in de tempel Pema Dorjee tegen kwam! Ze maakten een afspraak om thee te drinken, waar ze elkaar beter leerden kennen. In de volgende vele gesprekken leerde Siri over de vele humanitaire projecten die Pema la had geïnitieerd en toezicht over hield in de Himalaya regio’s van India en Nepal. Ze was onder de indruk en raakte erg geïnteresseerd en vroeg hoe ze kon helpen. In die tijd probeerde Pema la om geld in te zamelen om een ​​gebroken brug,  die twee delen van een afgelegen dorp in Nepal verbonden,  weer op te bouwen. Toen Siri hoorde hoeveel geld nodig was, bood zij direct aan om het project te financieren. Maar, Pema la haalde haar over dat in plaats van alleen maar geld te doneren dat ze hem zou moeten vergezellen op een reis naar Nepal zodat zij de situatie zelf kon zien.


Siri was nog nooit eerder in Nepal geweest en de reis maakte een grote indruk op haar. Bij aankomst in het dorp hoorden ze dat een Franse trekking groep al betrokken was bij de financiering van de brug via een vriend van Pema la’s. Pema la en Siri zijn vervolgens doorgereisd naar Ratankot, een ander dorp waar Pema la een aantal goede doelen projecten had georganiseerd met de hulp van zijn buitenlandse vrienden en andere steungroepen. Daar werd Siri  verantwoordelijk voor het werven van fondsen om een ​​ Community Huis te bouwen voor de mensen van Ratankot en de omliggende dorpen. Het Community Huis werd met succes geopend in maart 2011,en  doet nu dienst als een ontmoeting plaats voor culturele en religieuze vieringen, een gebedsruimte en een plek waar internationale experts hun kennis en expertise delen op het gebied van eerste hulp en landbouw met de lokale dorpelingen.

  

Toen Siri begon met geld in te zamelen voor dit project, nodigde ze Pema la uit om naar Noorwegen te komen om lezingen te geven en mensen op de hoogte te brenegen van haar project. Sindsdien heeft Pema la Noorwegen bijna elk jaar bezocht waar Siri fondsen wervings activiteiten regelde van Tromsø in het noorden tot Arendal in het zuiden.


De huidige focus in Noorwegen en Nederland is om geld in te zamelen om een nonnenklooster / meisjesschool te bouwen in Lumla, Arunchal Pradesh, in het noordoosten van India. Pema Dorjee had daar  toen al gezien, van zijn eerste bezoek aan het gebied toen hij onderzoek deed naar de Bodong traditie van het Tibetaans boeddhisme, de noodzaak om onderwijs en medische hulp te verlenen. Toen hij later met  Siri het gebied bezocht, zag zij ook die noodzaak en zij steunde met haar hele hart het idee om te helpen een school te bouwen voor de lokale meisjes.


Het doel van dit project is om arme en vaak wees meisjes in het Lumla gebied te voorzien van een modern onderwijs in een veilige omgeving die ook hun boeddhistische culturele achtergrond omarmt.


Een bezoek aan Lumla

Lumla fungeert als een lokaal bestuur centrum voor bijna 60 kleine, afgelegen dorpen gelegen in de Himalaya berg hellingen. Sommige dorpen zijn erg geïsoleerd en zijn alleen te voet bereikbaar. Van Lumla lopen Siri en Pema la een aantal dagen om bij de meest afgelegen dorpjes te komen. Door de ontoegankelijkheid van deze dorpjes komen er maar een paar mensen uit de buitenwereld naar deze plaatsen, dus toen Siri en Pema la daar aankwamen was Siri de eerste westerse vrouw die de dorpelingen ooit had gezien. Hun reactie was gemengd met opwinding en angst … vooral onder de kinderen, van wie er sommigen bang waren voor Siri’s ‘vreemde’ blond haar en blauwe ogen. Echter, Siri won ze snel over met haar goede hart en warme glimlach en de dorpelingen opende hun huizen voor haar. Hoewel de dorpelingen in bescheiden en vaak zeer primitieve omstandigheden wonen, deelden ze tijdens elk bezoek altijd hun eten en een plek om te slapen met Pema la en Siri. Soms zijn ze zelfs uit hun kleine huizen gegaan om de beste plek aan de bezoekers aan te bieden.

 

De reizen naar het Lumla gebied zijn fysiek vermoeiend en het is hartverscheurend om de ontberingen en de armoede in de gemeenschappen te zien. Om Lumla te bereiken, vliegen Siri en Pema la normaal via Delhi naar Assam, de regio die grenst aan Arunachal Pradesh, en van daaruit reizen ze gedurende enkele dagen met de auto op zeer slechte wegen. Hun laatste reis in mei 2012 duurde drie volle dagen heen en drie volle dagen terug.

  

 

Leven in Dharamsala

Siri’s eerste bezoeken aan India en Nepal zijn ‘levens-veranderende” ervaringen voor haar. Ze besloot al heel vroeg haar ‘westerse comfort’ achter te laten en huurde een klein appartement in Dharamsala zodat ze langere periode kon blijven.


Ze brengt nu het grootste deel van het jaar door in Dharamsala of op excursies naar de afgelegen project gebieden in Noord-India en Nepal. Ze heeft nu veel vrienden in Dharamsala, bestaande uit westerlingen, Indiërs en Tibetaanse vluchtelingen. Ze geeft Engels conversatie lessen aan groepen jonge Tibetaanse boeddhistische monniken en is erg blij met haar nieuwe leven in Dharamsala, hoewel ze haar kinderen en kleinkinderen in Europa erg mist. Siri is al een paar keer bezocht door een aantal van haar familieleden, en  deelt  haar ‘Indische leven’ graag met hen. Ze voelt zich bevoorrecht om te kunnen doen wat ze doet en vindt het motiverend en te belonend om de mogelijkheid te hebben om anderen te helpen en eerste hand uit te vinden dat haar inspanningen een verschil maken in het leven van individuele mensen. Ze vertelt ons vaak dat ze veel leert van de mensen die zij ontmoet in de meest afgelegen gebieden die ze bezoekt. “De mensen in deze gebieden kunnen materieel arm zijn, maar geestelijk zijn ze rijk”. Ze voelt dat wij in het Westen veel kunnen leren van ‘haar vrienden’ in het Oosten.

 
  Cecilie and Siri at the Golden Tempe in Amritsar, India

Category: onze inspiratie · Tags:

Comments are closed.